انتقاداتی که اخیرا به سریال خوش ساخت حلقه سبز گرفته میشود بیش از آنکه درباره ساختار باشد

 درباره محتواست و این در حالیست که هنوز این سریال به پایان و نتیجه گیری نرسیده است!

چند نکته:

بیایید صبور بودن را تمرین کنیم.

ابراهیم حاتمی کیا که استادی خود را در حرکت در مکان های بسته و محدود با دو فیلم آژانس شیشه

 ای و ارتفاع پست نشان داد اکنون تجربه حرکت در "زمان بسته و محدود" را در سریال حلقه سبز نشان

 میدهد و تا اینجا هم انصافا موفق بوده است.

درست است که برخی نماهای "حلقه سبز" بیش از آنکه تلویزیونی باشد سینمایی است اما کیفیت اثر

 از بسیاری سریال های دیگر تلویزیون بالاتر است.

محمد حاتمی و شکرخدا گودرزی در انتخاب بازیگران سریال کمک شایانی به حاتمی کیا کرده اند و نشان

 داده اند که هنوز دود از کنده تئاتر بلند است.بازی محمد حاتمی و حمید فرخ نژاد هم موفق است.

موسیقی سریال قابل تامل و تاثیرگذار بوده و در متعادل کردن فضای ماورایی با زندگی امروزی نقش

 درستی را ایفا کرده است.باید به کارن همایونفر  دست مریزاد گفت.

باید برای اولین و آخرین بار این بحث شریف "مشاوره" را فیصله داد تا هم مشاوران تکلیف خود را بدانند و

هم اینکه مشاوره آنان به زمان نگارش فیلمنامه خلاصه نشود و در مراحل تولید هم حضوری جدی داشته

باشند.

نزدیک بودن زمان پخش دو سریال ماورایی "اغما" و "حلقه سبز" کج سلیقگی اتفاق افتاده ای در تلویزیون

 است که نمی دانم چگونه می توان جبرانش کرد.

بیایید تا پایان سریال باز هم بردباری را در پرداختن به محتوای اثر تمرین کنیم و بدون انجام قصاص قبل

 از جنایت ببینیم آیا تمایل مخاطبان به اهدای عضو بیشتر نمیشود؟